 |
 |
|
| عشق |
|
اگر يک روزي از ماجراي عشق و عاشقي خودتون به ستوه امديد و کار به جايي کشيد که هيچ راه عاقلانه اي نتيجه نداد . و نهايتا تصميم گرفتيد که خودتان را از شر زندگي خلاص کنيد و چشمتان را بروي تمام زيبايي هاي ان ببنديد.در همان حال و هوا يک لحظه و فقط يک لحظه با تمام وجودت به زندگي فکر کن .
به اين فکر کن که با رفتن چه چيز را بدست مياري. و چه چيزهايي را از دست ميدهي.به اين فکر کن که شايد همين الان کسي داره به تو فکر ميکنه و تو را بيشتر از خودت دوست داره. ميخواهد زندگي را با تو تجربه کنه.ميخواهد تو همه چيزش باشي. ميخواهد به تو يک عشق جديد را بده که شايد صد برابر از عشق قبليت بهتر باشه.چرا به اين موضوع فکر نميکني که زندگي ما را همين لحظات تشکيل ميدهند همين لحظات به ظاهر کوچک و ناديدني. چرا نبايد فکر کني که دوست داشتني هستي و ممکنه همين وجودي که خدا به تو داده و تو قدرش را نميداني موجب تحولي عظيم در خودت و اطرافت بشه.مگه تو از غيب خبر داري؟ اره؟ مسلما نه ولي تنها چيزي که بايد بداني اينه که تمامي ما انسانه وجودمان لازم است و با بودن من تو کامل ميشي و با بودن تو من کامل ميشم و من و تو ما را تشکيل ميدهيم. ما ماموريتهايي بس خطير در اين کره خاکي داريم و اگر ناتمام بماند مجبوريم برگرديم و ان را با مشکلاتي بيشتر کامل کنيم. پس ميبيني که چقدر با ارزشي و وجودت چقدر مقدسه. زندگي براي تو منتظر نمي ماند. راهش را ميره پس تو هم بجاي ايستادن با ان همگام شو هم مسير باش و بدان که جهان تو را دوست داره به شرطي که تو هم قدر دانش باشي و فقط محيط اطرافت را نبيني بلکه به کل بنگري و عظمت وجودي خودت را هيچگاه از ياد نبري. اگر چيزي را از دست دادي نگران نباش زندگي ميداند براي تو چه چيزي مناسبتر است. تو روح الهي هستي و همه کساني که با ما زندگي ميکنند و يا با ما در ارتباط هستند روح الهي هستند . در قبال تک تک انها مسئول هستيم. بايد دوستشان بداريم و اين ما موريت خطير ماست. هنوز هم ميخواهي چشمت را بروي روحهاي الهي ببندي؟؟ |
|
+ نوشته شده در
ساعت توسط علی پناهی |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
|
|
RSS
|