من اون ماهی قرمز کوچولوهستم تو دل شیشه ای تو * * *

مراقب باش دلت نشکنه که من میمیرم

لمس کن کلماتی را که برایت می نویسم تا بخوانی و بفهمی چقدر جایت خالیست ... تا بدانی نبودنت آزارم می دهد ... لمس کن نوشته هایی را که لمس ناشدنیست و عریان ... كه از قلبم بر قلم و كاغذ می چكد لمس کن گونه هایم را که خیس اشك است و پُر شیار ... لمس کن لحظه هایم را ... تویی که نمی دانی من كه هستم٬ لمس کن این با تو نبودن ها را لمس کن

آدمها فکر میکنند ، عشقشون عشق لیلی و مجنونه. اما یادشون میره که لیلی و مجنون هیچ وقت به هم نرسیدند.

آدمها فکر میکنند ، مثل رستم شجاع و دلیر هستند. اما یادشون میره رستم پسر خودش رو کشت.

آدمها در پی یافتن نوش دارویی برای زخم خویشند ، اما یادشون میره که همون نوش دارو هیچگاه به درد سهراب نخورد.

آدمها دنبال كسی هستن كه بیاد و خوشبختشون كنه !

كجاست كسی كه من خوشبختش كنم ؟آدمها فکر میکنند عشق کوره. اما نمی دونند که تنها عشقه که بینا است. این بقیه چیزها هاستند که کور هستند.آدمها....

روزی روزگاری زنی در کلبه ­ای کوچک زندگی می­کرد.

 این زن همیشه با خداوند صحبت می­کرد و با او به راز و نیاز می­پرداخت..

روزی خداوند پس از سال­ها با زن صحبت کرد و به زن قول داد که آن روز به دیدار او بیاید.

زن از شادمانی فریاد کشید، کلبه ­اش را آماده کرد و خود را آراست و در انتظار آمدن خداوند نشست! چند ساعت بعد در کلبه او به صدا درآمد!

زن با شادمانی به استقبال رفت اما به جز گدایی مفلوک که با لباس­های مندرس و پاره ­اش پشت در ایستاده بود، کسی آنجا نبود! زن نگاهی غضب­ آلود به مرد گدا انداخت و با عصبانیت در را به روی او بست. دوباره به خانه رفت و دوباره به انتظار نشست!

ساعتی بعد باز هم کسی به دیدار زن آمد. زن با امیدواری بیشتری در را باز کرد. اما این بار هم فقط پسر بچه­ ای پشت در بود. پسرک لباس کهنه ­ای به تن داشت، بدن نحیفش از سرما می ­لرزید و رنگش از گرسنگی و خستگی سفید شده بود.

 صورتش سیاه و زخمی بود و امیدوارانه به زن نگاه می­کرد! زن با دیدن او بیشتر از پیش عصبانی شد و در را محکم به چهار چوبش کوبید. و دوباره منتظر خداوند شد.

خورشید غروب کرده بود که بار دیگر در خانه زن به صدا درآمد. زن پیش رفت و در را باز کرد...
پیرزنی گوژپشت و خمیده که به کمک تکه چوبی روی پاهایش ایستاده بود، پشت در بود.

 پاهای پیرزن تحمل نگه­داشتن بدن نحیفش را نداشت. و دستانش از فرط پیری به لرزش درآمده بود. زن که از این همه انتظار خسته شده بود، این بار نیز در را به روی پیرزن بست!

شب هنگام زن دوباره با خداوند صحبت کرد و از او گلایه کرد که چرا به وعده اش عمل نکرده است!؟

آنگاه خداوند پاسخ گفت:

 
ـ من سه بار به در خانه تو آمدم، اما تو مرا به خانه ­ات راه ندادی!

چه زیباست به یاد تو با چشمهای خسته گریستن چه زیباست همیشه در تنهایی تو را حس کردن چه زیباست در خیال با تو زندگی کردن عزیزم نام تو بر قلبم خالکوبی شده تا فراموشت نکنم . نازنین من همچون نفس کشیدن تو را بخاطر می سپارم. یک روزه دیکه هم بدون تو گذشت

بـــه نـــــام خـــــــدا خــــــالق انــــــسان . به نـــــــام انـــــــسان خــــــالق غــــــــم ها . به نـــــــام غــــــــم ها به وجــــــود اورنـــده ی اشــــك ها . به نــــــام اشــــك تســــــكین دهــــنده ی قــــلب . به نـــــــام قــــلب ایـــــجاد گــــــر عــــشق و به نـــــــام عـــــــشق زیـــــــباترین خـــــــطای انـــــــــسان

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

عشـــــق را وارد کــــــلام کنیــم ، تا به هـــــر عــــابری ســلام کنیـــــم و به هـــــر چــــــهره ای که تـــبسم داشــــــت ، مـــا به آن چــــــهره احــــــــترام کــــــنیم ... زنــــــدگی در ســــــلام و پاســــــــخ است ، عمــــــر را صـــــــرف این پیـــــــام کــــنیم ... عـــــابری شـــــــاید عاشـــــــقی باشــــــد پـــــــس به هــــر عابـــــــری ســــــلام کــــــــــنیم
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

تو اگـــر می دانســـتی چــــه ســــخت اســـت و چـــه درد آلــــود خـــنجر از دســـت عزیـــزان خـــوردن هیـــچ گاه نمـــی پرسیدی ؟ کـــه ای دوســــت چرا غمگینی!!!

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
انــــــــسان محــــــکوم به زیــــــستن ...
گــــــل محــــــــکوم به پرپر شـــــدن ...
شــــــمع محــــــــکوم به گریــــستن ...
ســــــکوت محـــــکوم به تـــــــنهایی ...
و قـــلب با تمام صفا و صـــمیمیتش ...

** محــــکوم به شــــکسته شــــدن **
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

غربــــت دیریـــــــنه ام را با تو قســـــمت میـــــــكنم تا ابـــــــد با درد و رنـــــــج خویـــــــش خـــــلوت میـــكنم رفتــــی و با رفــــتنت كــــاخ دلــــم ویـــــرانه شــــد مــــن در ایــــن ویــــرانه هـــا احســــاس غربــــت میــــكنم ..

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

محــــبت را وقـــتی دیدم کــه کودکــی در دفتـــرش خورشیـد را سیــــــاه کشیـــــد تا پـــدر کارگــــرش در آفتـــاب نســـوزد .. :(

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ


زندگـــــــی زیـــــــباست زشــــــتی هــــای آن تقصیر ماست !

آنـــــــچه نا زیــــــباست آن تدبـــــــیر مـــــاست

زنــــــــدگی آب روان اســــــت ، روان میـــــــگذرد

هر چــــــه تــــــقدیر مـــــنو توست همــــان مـــــــیگذرد

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
به دلــــــداران ســـــــپردن کـــــــارهر دلـــــــدار نــیست. مــــن به تـــــو جــــــان می ســـــــپارم دل که قــــابل دار نــــــیست

===================================
چه خوش است دست از جهان شستن دنیا را سه طلاقه کردن و از همه قید و بند اسارت حیات آزاد شدن بدون بیم و امید علیه ستمگران جنگیدن پرچم حق را در صحنه خطر و مرگ برافراشتن به همه طاغوت ها نه گفتن با سرور و غرور به استقبال شهادت رفتن جایی که انسان دیگر مصلحتی ندارد تا حق را برای آن کتمان نماید . آنجا حق و عدل همچون خورشید میتابد و همه قدرت ها و حتی قداست ها فرو میریزند و هیچ کس جز خدا فقط خدا سلطنت نخواهد داشت

قفــس داران ســکوتم را شـــــکستند...
دل دائـــــم صــــــبورم را شـــــکستند...
به جــرم پا بـه پای عشــق رفـــــتن ...
پـــرو بـــال عبــــــورم را شـــــکستند...
مـــــرا از خلــــوتم بیـرون کشـــــیدند ...
چه بی پروا حضــــورم را شــکستند ...
تمـــــنا در نگــــاهم مــــوج مــی زد ...
ولـــــی رویــــای دورم را شــــکستند...

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

عاشــقی را شـــرط اول نالــــه و فـــریاد نـــیست

تا کسـی از جان شـــیرین نگـــذرد فرهــاد نیست

عــــــاشقی مقـــــدور هــــــر عیــــــاش نیـــست

غـــــم کشـــــیدن صــــنعت نقــــــاش نــیــــست

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
-

یاد گــــرفتم کــه عشـــق با تـــمام عظــــمتش 3-2 مـــاه بـــیشتر زنــده نـــیست ، یاد گرفـــتم کــه عـــشق یعـــنی فاصــــله و فاصــــله یــعنی 2 خــط مـــوازی کــه هـــیچگاه به هــم نمـــی رسند ، یاد گرفـــتم در عشــق هیچـــکس به انـــدازه خـــودت وفـــادار نیــــست و یـــاد گرفــــتم هـــر چــه عاشـــق تری ، تنــــــــه

در زمانهای گذشته، پادشاهی تخته سنگ را در وسط جاده قرار داد و برای این كه عكس العمل مردم را ببیند، خودش را در جایی مخفی كرد.
بعضی از بازرگانان و ندیمان ثروتمند پادشاه
بی تفاوت از كنار تخته سنگ می گذشتند؛
بسیاری هم غرولند می كردندكه این چه شهری
است كه نظم ندارد؛ حاكم این شهر عجب مرد
بی عرضه ای است و ... با وجود این هیچكس
تخته سنگ را از وسط بر نمی داشت.
نزدیك غروب، یك روستایی كه پشتش بار میوه و سبزیجات بود ، نزدیك سنگ شد. بارهایش را زمین گذاشت
و با هر زحمتی بود تخته سنگ را از وسط جاده برداشت
و آن را كناری قرار داد. ناگهان كیسه ای را دید
كه زیر تخته سنگ قرار داده شده بود.
كیسه را باز كرد و داخل آن سكه های طلا و یك یادداشت پیدا كرد.

ΨΨΨ@@@ΨΨΨ پادشاه در آن یادداشت نوشته بود: ΨΨΨΨ@@@ΨΨΨ

Ψ هر سد و مانعی می تواند یك شانس برای تغییر زندگی انسان باشد Ψ

نازم به ناز کسی که به نازش ننازد